مادلین ال اینگل (متولد 29 نوامر 1918 در نیویورک؛ مرگ در 6 سپتامبر 2007 در لیچفیلد کانکتیکات) نویسنده‌ی امریکایی است که هرچند برای بزرگسالان نیز آثار متعددی دارد بیشتر به نویسنده‌ی نوجوانان مشهور است.
پدرش، چارلز وادزوُرس کمپ، روزنامه‌نگار و نویسنده بود و مادرش هال بارنت کمپ، پیانیست. ال اینگل در سن دوزاده سالگی با والدینش به اروپا نقل مکان کرد و در فرانسه و اروپا زندگی کرد و در مدارس شبانه‌روزی به مدرسه رفت. دو سال بعد به کارولینای جنوبی در امریکا بازگشت و به آموختن ادبیات انگلیسی پرداخت و در سال 1941 با رتبه‌ی ممتاز فارغ‌التحصیل شد. در همان زمانِ دانشجویی نیز به کار نوشتن نمایشنامه و داستان کوتاه می‌پرداخت. پس از آن مدتی کوتاه به ایفای نقش در تئاتر پرداخت و در آن هنگام با همسر آبنده‌اش، هیو فرانکلین، که او نیز بازیگر بود آشنا شد. مادلین ال اینگل پس از ازدواج از تئاتر کناره گرفت و وقت بیشتری را به نوشتن اختصاص داد. با این همه، علی‌رغم موفقیت‌های اولیه‌اش غالب دست‌نوشته‌هایش را ناشران رد می‌کردند. در این زمان بود که نخستین فرزندش، ژوزفین، را به دنیا آورد.
پس از سال 1952، همسرش دوباره به بازیگری روی آورد، مزرعه‌ای در کانکتیکات خریدند و گرداندنِ مغازه‌ای کوچک را نیز به‌طور خانوادگی بر عهده گرفتند. ال اینگل و همسرش، دختری به نام ماریا را نیز به حضانت پذیرفت، با این همه، در همان زمان پسرش، بیون نیز به دنیا آمد. مادلین ال اینگل با وجود مسئولیت‌های کاری و وظایف مادری کماکان به نوشتن نیز می‌پرداخت. نزدیک به سال 1957، عشق زمستانی را منتشر کرد که این کتاب را نیز ناشران بارها و بارها رد کرده بودند. در سال 1960، کتاب کودکی با نام ملاقات با خانواده‌ی اوستین به چاپ رساند که بعدها به یکی از محبوب‌ترین کتاب‌هایش بدل شد. در این موقع به نیویورک بازگشتند تا او بیشتر بر شغل نویسندگی‌اش تمرکز داشته باشد. سرانجام در سال 1962، او کتابی را منتشر ساخت که بی‌شک شالوده‌ی موفقیت‌های بعدی‌اش شد: چین دادن زمان.
در طی دهه‌های 60 تا هشتاد، ال اینگل ده‌ها کتاب دیگر برای سنین مختلف نوشت. یکی از کتاب‌های بزرگسالانش با نام نوآوری دونفره، بر اساس خاطرات زناشویی‌اش بود که پس از مرگ همسرش بر اثر سرطان به اتمام رسید.
مادلین ال اینگل علاوه بر جوایز متعددی که به‌خاطر کتاب‌هایش دریافت داشته، شخصاً نیز افتخارات بسیاری کسب کرده. مدال دانشگاه میسی‌سیپی جنوبی، جایزه‌ی کالج اسمیت به‌خاطر «خدمت به جامعه یا کالج که نمونه‌ی بارز رسیدن به مقاصد آموزش در علوم انسانی» است، جایزه‌ی سوفیا برای ممتاز بودن در زمینه‌ی کاری‌اش، مدال رجینا و غیره. در سال 1985 به‌عنوان سخنران مهمان به کنگره دعوت شد و سخنرانی‌ای به‌نام «شجاعتِ خلاق‌بودن!» ارائه داد. در همان سال به ریاست اتحادیه‌ی نویسندگان امریکا نیز رسید. علاوه بر آن‌ها چند ده دره‌ی افتخاری نیز از دانشگاه‌ها و کالج‌های مختلف دریافت داشته.
مادلین ال اینگل در سال‌های پایانی عمرش قادر نبود سفر کند یا آموزش بدهد و به همین دلیل تا مدت‌ها از حضور در مجامع عمومی امتناع می‌کرد.
مادلین ال اینگل در یک آسایشگاه در نزدیکی خانه‌اش کانکتیکات به تاریخ 6 سپتامبر 2007 به مرگ طبیعی درگذشت. او را در کلیسای جامع سنت‌جان در منهتن نیویورک دفن کردند.

آثار مادلین ال. اینگل

چین دادن زمان

انتشارات کتاب کاروان

مادلین ال. اینگل

آثار مادلین ال. اینگل